Soms ben je druk bezig (mails opstellen en lezen, feeds checken, facturen maken, een business case maken, rapporten maken, optimaliseren, tweaken, leads opvolgen, kansen grijpen, mensen aansturen,…) en plots valt alles even stil. Plots besef je dat je eigenlijk ongelooflijk niet te klagen hebt.

Ik had net zo’n moment. Het is dinsdagmorgen en buiten is het een hondenweer, maar toch voel ik een bepaalde rust. Ik zit in een mooie autogarage rustig te surfen en een blogpostje te schrijven. Bij me een lekkere koffie en op de achtergrond een leuk jazzy muziekje. Ik surf wat rond op een netbook die ik eigenlijk voor de lol heb gekocht. Ik mail naar mensen van het team met kansen om de nieuwsbrief te laten scoren, al ben ik er zeker van dat ze het ook zelf hadden opgemerkt.

Ik verdien elke dag meer met ‘Adsense en co’ dan dat een werkloze ontvangt via zijn uitkering. Dit zonder er ook maar iets meer voor te moeten doen dan op het einde van het kwartaal factuurtjes te verzamelen en aan mijn boekhouder te geven. Is dat niet vreemd?

Mijn leefwereld is zo verschillend van die van mijn ouders die als ‘gewone werkmensen’ ECHT moeten werken voor hun boterham, en dan nog een kleinere boterham.

Daar nu en dan eens bij stilstaan lijkt me zo belangrijk.